Over ons

De Vrouwentriathlon wordt georganiseerd voor en door vrouwen. De organisatie bestaat uit vrouwen die op verschillende niveaus triathlon beoefenen, en die zich vrijwillig inzetten voor de Vrouwentriathlon. Dit zijn ze:

Sione Jongstra raakte in 1996 verslingerd aan de triathlonsport na een triathloncursus in Groningen. En hoe: ze veroverde tien Nederlandse titels, won twee keer (in 2003 en 2004) brons op het wereldkampioenschap lange afstand en was goed voor dezelfde kleur medaille op het EK lange afstand in 2003. In 2007 zwom, liep en fietste ze naar de derde plaats in de Ironman van Lanzarote en maakte ze met een zeventiende plaats haar debuut in de Ironman Hawaii.

In de jaren daarna kon Sione vanwege een hardnekkige blessure niet hardlopen, maar maakte ze zich verdienstelijk in de wielersport, als lid van wielerteam Jan van Arckel. Vanaf 2013 gaat hardlopen weer, en zo kwam er in 2014 de 10e nationale titel erbij, plus in 2013 en 2014 met het dames-triathlonteam van Hellas.

In 2015 werd Sione moeder van dochter Milou. Een jaar later kon ze uitkomen in de leeftijdscategorie 40-45 en daarin werd ze in 2017 maar liefst twee keer wereldkampioen: in Rotterdam op de Olympische afstand en op Hawaï op de Ironman. Dit jaar hoopt ze op Hawaï die titel te verdedigen. Ze komt ook nog steeds uit in de eredivisie.

In 2008 nam Sione het initiatief voor de Vrouwentriathlon. Daarnaast heeft ze in 2013 Siosport (www.siosport.nl) opgericht. Ze wil haar kennis graag overbrengen door mensen te begeleiden bij het bereiken van hun sportieve doelen, en door clinics, sportieve weken en trainingsstages te organiseren. Ze werkt daarnaast als BPV-coördinator op het Johan Cruyff College Amsterdam. Sione is bij alle Vrouwentriathlon-evenementen aanwezig.  

dorineDorine Versluis doet in 2012 voor het eerst mee aan de Vrouwentriathlon in Utrecht. Ze is meteen verslingerd aan de triathlon sport en gaat nog hetzelfde jaar mee met de trainingsstage op Lanzarote georganiseerd door Siosport: “Daar ben ik alleen maar enthousiaster geworden van de combinatie tussen zwemmen, fietsen en lopen. Sindsdien ben ik op meerdere 1/16, 1/8 en 1/4 triathlons gestart.”

Toen ze een seizoen uit de running was door een hernia, werd ze vrijwilligerscoördinator voor de Vrouwentriathlon. Dat is ze nog steeds, ook al sport ze zelf inmiddels ook weer. Dit jaar staan er een aantal leuke lange fietstochten op het programma.

Nienke Vijver beleefde in 2014 haar vuurdoop bij de 1/8 Vrouwentriathlon van Nijeveen. Nienke fietst sinds 2009, begon eind 2013 met hardlopen en dook in 2014 af en toe het zwembad in. In 2015 deed ze mee aan de 1/16e Vrouwentriathlon Utrecht en aan een 1/8e triathlon in haar regio (Friesland). Voor 2016 stonden vijf triathlons op de planning, maar de plannen wijzigden drastisch toen ze zwanger bleek van haar tweede kindje.

Na de geboorte van haar dochter pakte ze het sporten weer op, maar toen werd ze geplaagd door gezondheidsproblemen: begin 2017 werd reuma bij haar vastgesteld. Ondanks dat deed ze de 1/16e Vrouwentriathlon in Utrecht. Voor dit jaar staan er drie triathlons in september in Friesland op het programma: twee keer een 1/8 en één keer een 1/4. Het is nog de vraag of die langere afstand gaat lukken. Belangrijkste is echter: ‘gewoon’ kunnen sporten zonder al teveel gezondheidsklachten! Nienke is communicatieadviseur en (freelance) tekstschrijver en schrijft sinds maart 2014 als vrijwilliger teksten en blogs voor de nieuwsbrief en website van de Vrouwentriathlon. Zij coördineert de pr-werkzaamheden van de Vrouwentriathlon, is webredacteur en is bij alle evenementen aanwezig als vrijwilliger.

over-ons-saskia“Niets leuker dan sportieve grenzen verleggen en onmogelijke keuzes maken”, aldus Saskia van BaarZodoende komt ze in 2011 in aanraking met triathlon als ze meedoet aan de crosstriathlon in Kijkduin. Vanaf dat moment is ze verkocht aan deze sport. Haar volgende uitdaging was de Alpe d’Huez triathlon. In de Alpen ontstond ook direct een tweede passie: trailrunnen. In 2015 voltooide Saskia de Ironman van Nice. Afgelopen september werd ze moeder. Over dit seizoen zegt ze dan ook: “Het staat in het teken van zoeken naar een nieuwe balans. Ik ben aan het opbouwen om langere trails te lopen, zoals de Sallandtrail, 50 km, in maart 2019. In september doe ik een kwart triathlon.” Naast sporten is grafisch vormgeven een uit de hand gelopen hobby van Saskia. Zodoende kwam zij in het najaar van 2012 bij de Vrouwentriathlon terecht, om daar met veel plezier de vormgeving van het drukwerk te verzorgen.

louise

Louise Cornelis fietst al jaren als ze in 2009 ook gaat hardlopen. Een beetje zwemmen doet ze al lang, en zo komt de triathlon in zicht. In 2011 doet ze voor het eerst mee, en van het een komt het ander: ze is nu zo’n dertig triathlons verder, vier daarvan waren Vrouwentriathlons. In 2016 volbracht ze, op haar 50e, de Ironman van Vichy. Louise: “De hele afstand, dat blijft bij die ene keer. Het was supergaaf om te doen maar mijn leven werd er wel wat eenzijdig van, van zo veel trainen, en ik vind ook nog andere dingen leuk om te doen. Ik houd het nu weer bij kortere afstanden: lekker knallen!” Louise schrijft voor de nieuwsbrief, ze was bij de Zwemloop bij de uitgifte van startnummers en bij de wedstrijd in Utrecht als verslaggever.

Voor Marion Hoogeveen kwam de triathlonsport in beeld via haar zoon Sander. “Als supporter vond ik het heel gaaf om te zien, maar voor zichzelf zag ze het nog niet zo voor zich. Tot er in mei 2014 een berichtje in de krant stond over de Vrouwentriathlon in Nijeveen. “Ik deed mee en was meteen helemaal verkocht. Dat eerste jaar deed ik drie Vrouwentriathlons, steeds de 1/16e. Daarna ben ik dat gaan uitbreiden naar de 1/8e, kwart en OD, ik werd lid van het 2eDivisieteam van Siosport en coachee van Sione. Misschien volgend jaar een halve?” In het organisatieteam is ze verantwoordelijk voor de wisselzone en het fietsparcours. Ze zet zich graag in voor de Vrouwentriathlon: “Het leuke aan de Vrouwentriathlon is dat het niet uitmaakt hoe snel of hoe langzaam je bent of op welk niveau je sport. Het feit dat je het doet, telt.”

Ruth Hoogeveen kreeg in 2013 een relatie met een triatleet. “Ik ga graag mee naar wedstrijden en help hem waarbij dat kan. Ik zei altijd dat de triathlonsport voor mij niet weggelegd zou zijn. Fietsen deed ik al een aantal jaren, hartstikke leuk, maar zeker voldoende. Afgelopen september ben ik toch begonnen met hardlopen en dat ging super. De kriebels kwamen: dan moest die derde sport er toch ook maar bij. Zo ben ik in januari begonnen met zwemmen.” Ruth regelt voor de Vrouwentriathlon-organisatie de inschrijvingen. Ze had haar triathlondebuut willen maken op de 1/16 van de Vrouwentriathlon Utrecht, maar gezondheidsklachten hielden haar aan de kant.
En oja, die triatleet met wie Ruth een relatie heeft, dat is Marions zoon Sander; Marion is Ruths schoonmoeder!

Gwendolyn Loois (39), moeder van drie kinderen, vindt hardlopen de mooiste sport van de drie. Ze liep in 2016 twee marathons. Daarna moest het hardlopen op een lager pitje vanwege een knieblessure en zo kwam ze bij de triathlon terecht. Ze gaat er zeker één doen dit seizoen maar juist niet bij de Vrouwentriathlon. “Veel te leuk om daar als organisator en vrijwilliger in mee te draaien”, vindt ze. Ze heeft flink wat organisatie-ervaring, onder andere bij hardloopevenementen. Ze was als vrijwilliger bij de Zwemloop en hield zich bij de Vrouwentriathlon vooral met het hardloopparcours bezig.

Foto’s: Kees van Rooden